Grupa gorączek plamistychGorączka plamista Gór Skalistych jest notowaną u psów oraz ludzi chorobą o potencjalnie śmiertelnym przebiegu, powodowaną przez zlokalizowane wewnątrzkomórkowo bakterie Rickettsia rickettsii. Występowanie tego gatunku riketsji notuje się w Stanach Zjednoczonych, Ameryce Środkowej oraz Południowej, gdzie przenoszony jest on
odpowiednio przez kleszcze rodzaju Dermacentor, Rhipicephalus oraz Amblyomma. Wykazano ponadto, że Rickettsia conorii, czynnik chorobotwórczy gorączki kleszczowej afrykańskiej notowanej u ludzi na obszarach Europy południowej, środkowego wschodu oraz Afryki południowej jest również przyczyną zakażeń u psów.
Zasadniczym mechanizmem patologicznym w przebiegu gorączki plamistej Gór Skalistych u psów jest wnikanie riketsji oraz uszkadzanie przez nie komórek śródbłonka, niewielkich naczyń tętniczych oraz żylnych. Choć uważa się, że pierwotną przyczyną małopłytkowości towarzyszącej klinicznie przebiegającej chorobie jest nadmierne zużycie płytek krwi, jednak u psów zakażonych stwierdza się również obecność przeciwciał skierowanych przeciw krwinkom płytkowym. U Springer spanieli dotkniętych niedoborem fosfofruktokinazy oraz u owczarków niemieckich stwierdza się niejako predyspozycje do bardziej gwałtownego przebiegu choroby.
Rozpoznawanie przenoszonych przez kleszcze chorób opiera się na połączeniu wyników badania klinicznego oraz badań laboratoryjnych, bezpośrednim stwierdzeniu obecności mikroorganizmów we krwi bądź zakażonych tkankach w badaniu mikroskopowym lub za pomocą technik immunodiagnostycznych, badań hodowlanych, testów serologicznych, badań techniką immunoblotting oraz PCR.
Leczenie przenoszonych przez kleszcze chorób jest z wielu powodów swego rodzaju wyzwaniem. Znaczna część drobnoustrojów zlokalizowana jest wewnątrz komórek, a zjawisko sekwestracji ogranicza przenikanie leku i w efekcie jego skuteczność. Terapia z zastosowaniem tylko jednego chemioterapeutyku może okazać się niewystarczająca do zwalczenia zakażenia. Słaba bądź jedynie częściowa odpowiedź na tego typu leczenie może stanowić również odzwierciedlenie obecności zakażeń towarzyszących.