Ctenocephalides felis - pchła kocia
Ctenocephalides canis - pchła psia
Pulex irritans - pchła ludzka

Jedne z najczęściej spotykanych pasożytów zewnętrznych psów i kotów. Te małe (długości 2-4 mm), bezskrzydłe, spłaszczone bocznie, krwiopijne owady przenoszą wiele chorobotwórczych drobnoustrojów (np. wywołujących dżumę) i są żywicielami pośrednimi dla tasiemców (m.in. D. caninum). Najpowszechniej występującym gatunkiem jest pchła kocia. Stwierdza się ja u 80% zapchlonych zwierząt. Pchły swój cykl rozwojowy odbywają poza żywicielem, w środowisku zewnętrznym. Dojrzałe samice pcheł traktują zwierzęta i ludzi jako źródło pokarmu (nassanie się krwi warunkuje złożenie jaj). Samica może złożyć od 25 do 50 jaj dziennie przez okres trwający nawet do 100 dni.